logoL
homecontact
Ελληνοσουηδικές Όψεις
Svenska Grekiska Perspektiv


ΘΕΑΤΡΟ

AUGUST STRINDBERG

Drömspelet.
Ονειρόδραμα.

Spöksonaten.
Η σονάτα των φαντασμάτων.

Hemicykeln i Athen.
Το ημικύκλιο της Αθήνας.

Alkibiades.
O Αλκιβιάδης.

Sokrates.
Ο Σωκράτης.


Αισχύλου Προμηθεύς Δεσμώτης

σε μετάφραση Ι. Γρυπάρη

 

 

Π Α Ρ Ο Δ Ο Σ


 Χορός
Μη φοβηθείς ολότελα· φίλοι 'μαστε που ερχόμαστε
σ' αυτό το βράχο, η συντροφιά μας,
με τις διπλογοργόστροφες πετώντας τις φτερούγες μας.
Μόλις και καταφέραμε τη γνώμη του πατέρα μας 
και κατά δω το φύσημα τ' ανέμου μας προβόδησε·
γιατί ως τα βάθη της σπηλιάς
αχός σα βρόντημα βαριάς
επέρασε και μ' έκαμε να ξιπαστώ
και κατά μέρος τη δειλή
αφήνοντας τη συστολή
εχίμησα ανυπόδετη με το άρμα φτερωτό.

Προμηθεύς
Οϊμένανε, οϊμέ!
Της πολύτεκνης κόρες Τηθύας 
και που σ' όλη τη γη περιτρόγυρα 
με τ' ακοίμητο ρέμα του στρέφεται
του πατέρα Ωκεανού θυγατέρες, 
με τι δέσιμο ιδείτε, κοιτάξετε, 
καρφωμένος σε τούτης της φάραγγας 
τα ψηλά τα γκρεμνά,
φρουρά αζήλευτη θενά φυλάξω!

 Χορός
Τα βλέπω, Προμηθέα, κι εμπρός στα μάτια μου έτσι απλώθηκε
μια καταχνιά θολή, γιομάτη
με δάκρυα, που είδα πως σ' αυτόν απάνω τον ξερόβραχο 
ξεραίνεται το σώμα σου σφιχταλυσοπερίπλεχτο
μες σε πεδούκλια ατσάλινα, π' αλύπητα το φτείρουνε. 
Γιατί καινούργιοι κυβερνούν
θεοί το δοιάκι τ' ουρανού· 
κι ο Δίας που εξουσιάζει τώρα δυνατά,
με νέους νόμους τους παλιούς 
αντικατάστησε θεσμούς, 
κι όσες δυνάμεις ήταν πριν, τώρα ποδοπατά.

Προμηθεύς
Μα είθε κάτω απ' τη γη, και πιο κάτω 
κι απ' τον Άδην ακόμη τον άραχλο 
στον απέραντο Τάρταρο μ' έστελνε
σκληρά μ' άλυτα σίδερα ζώνοντας,
για να μην εγελούσαν τουλάχιστο 
ή θεός ή όποιος άλλος στα πάθη μου. 
Ενώ τώρα σαν ξέφαντο σκιάχτρο 
τραβώ μ' όσα να χαίρονται οι εχθροί μου.

Χορός
Ποιος έχει απ' τους θεούς τόσο σκληρή καρδιά, 
που με τα πάθη αυτά σου να γελά;
Τα βάσανα σου ποιος δε συμπονεί;
έξω απ' το Δία, γιατ' αυτός μ' οργή παντοτινή
και με τη γνώμη του που δεν αλλάζει
τη γέννα τ' Ουρανού δαμάζει·
και δε θα σταματήσει πριν
ή την καρδιά του χορτάσει,
ή μ' όποιον τρόπο την αρχή
κανείς την άπαρτη του αρπάοει.

Προμηθεύς
Όμως έγνοια του, κι αν σε σκληρότατα 
χεροπέδουκλα εγώ βασανίζομαι,
την ανάγκη μου ακόμα θα λάβει
των μακάρων ο Πρύτανης,
να του πω την καινούργια βουλή,
πως θα χάσει εξουσία και θρόνο.
Μα όλες τότε οι γητειές οι μελίγλωσσες
της πειθώς δε θα με ξεπλανέψουνε,
μ' ουδέ μπρος σε φοβέρες ζαρώνοντας
θα του τη φανερώσω, πριν τ' άδικα
μου αφαιρέσει δεσμά, και τις παίδειες μου
στρέξει αυτές να πλερώσει.

Χορός
Μα είσαι και συ θρασύς και στις πικρές σου αυτές 
τη γνώμη δε λυγάς τις συμφορές.
Τη γλώσσα σου καθόλου δεν κρατείς 
κι εμέ το νου μου ερέθισε φόβος πολύ βαρύς, 
γιατί μ' αυτά που σου 'τυχαν φοβούμαι 
και που θα σώσεις, διαλογούμαι,
να βρεις λιμάνι μια φορά 
στα τωρινά βάσανα σου, 
γιατ' είναι ασύντυχη η βουλή 
του Δία κι αμάλαχτη η καρδιά του

Προμηθεύς
Ξέρ' ότι 'ναι σκληρός και στα χέρια του
πως το δίκιο κρατεί· μα στοχάζομαι 
θα γενεί έναν καιρό μαλακόγνωμος 
σαν του πέσει η βαριά στο κεφάλι·
μα μερώνοντας τότε την άκαμπτη
την οργή του σε αγάπης συνταίριασμα 
μ' εμέ πρόθυμο πρόθυμα θα 'ρθει.